كه بحسب ظاهر شبيه بيكديگر باشند ودر واقع بعضي حق باشند وبعضي باطل بر أو پوشيده نماند وبتندى ذهن وفطنت وتوفيق دانش ومعرفت تميز ميانهء آنها بكند وحقّ را از باطل جدا نمايد . 5975 طوبى لمن بادر الاجل ، واغتنم المهل ، وتزّود من العمل . خوشا از براي كسى كه پيشى گيرد بر اجل ، وغنيمت شمارد مهلت را ، وتوشه فرا گيرد از عمل . « پيشى بگيرد بر اجل » يعنى پيشى بگيرد بكردن كارهاى خير پيش از رسيدن آن . و « غنيمت شمارد مهلت را » . يعنى غنيمت داند فرصت ومهلت كارهاى خير را ، وتا فرصت دارد سعى كند در آنها وپس نيندازد كه مبادا ديگر مهلت نيابد . و « توشه فرا گيرد از عمل » يعنى توشهء آخرت از عملهاى خير . 5976 طوبى لمن استشعر الوجل ، وكذّب الامل ، وتجنّب الزّلل . خوشا از براي كسى كه شعار خود سازد ترس را ، ودروغ شمارد اميد را ، ودورى كند از لغزش . « شعار » چنانكه مكرّر مذكور شد جامهء را گويند كه ملاصق بدن وموى آن باشد ومراد اينست كه ترس از خداى عزّ وجلّ هميشه با أو باشد مانند آن جامه كه همراه صاحب خود باشد ، و « دروغ شمارد اميد را » يعنى باطل داند آنرا ، يا دروغ داند وعده‌هاى آنرا وفريب آنها نخورد . 5977 طوبى لمن خاف العقاب ، وعمل للحساب ، وصاحب العفاف ، وقنع بالكفاف ، ورضى عن اللّه سبحانه . خوشا از براي كسى كه بترسد از عقاب ، وعمل كند از براي روز حساب ، وهمراه باشد با پرهيزگارى ، وقناعت كند بكفاف ، وخشنود باشد از خداى سبحانه . « قناعت كند بكفاف » يعنى بمقدارى كه كافى باشد از براي ميانه رو ، وطلب زيادة بر آن نكند ، و « خشنود باشد از خداى سبحانه » يعنى خشنود باشد به آن چه حق تعالى نصيب